فلسطینی ها در کوردستان عراق چه می کنند؟

    خبری که از تلویزیون پخش شد این بود،13000فلسطینی در کوردستان عراق اسکان داده می شوند.    

        آیا تعریبی دیگر در راه است؟ این بار خودخواسته و به دعوت کوردها؟

        این خبر ذهن را به خود مشغول می کند. در حالی که می دانیم هیچ یک از کشورهای عربی و حتی ایران

،که خود را تنها و بزگ ترین حامی ملّت مظلوم و ستمدیده ی فلسطین می نامد،هیچ گاه خواستار پذیرش فلسطینی ها در کشورشان نبوده اند و کشورهایی که قبلاًپذیرای آوارگان فلسطینی در کشورشان بوده اند خواهان بازگشتن آنان به کشورشان هستند.

کوردستان عراق منطقه ای است به دور از فلسطین و حتی همسایه ی آن هم محسوب نمی شود که این احساس همسایگی مسوولان کوردستان را به این تصمیم واداشته باشد.

       منطقه ی کوردستان عراق با تلاش های شبانه روزی و اهدای شهدای فراوان به آرامشی نسبی دست یافته، با اوضاع فعلی و پس از این تصمیم و با حضور 13000فلسطینی نمی توان اطمینان داشت و هیچ تضمینی وجود نخواهد داشت که این اوضاع به صورت فعلی باقی بماند.

     درصورت لزوم پناه دادن به اعراب فلسطینی آیا بهتر نبود که در مناطق عرب نشین غرب عراق در همسایگی سوریه یا در  مرکز و جنوب عراق که فرهنگ نزدیک تری با مهمانان دارند اسکان داده شوند.

     آیا یافتن شغل برای این خیل عظیم بی کار باعث افزایش نرخ بی کاری در منطقه ی کوردستان عراق نخواهد شد؟  

     آیا فکری برای اسکان این 13000نفر شده است؟ آیا ما برای این تعداد خانواده مکانی برای سکونت داریم؟ اگر جواب مثبت است پس چرا تا کنون این مکان ها در اختیار خیل عظیم خانواده های فاقد مسکن و اجاره نشین قرار نگرفته است؟ اگر جواب منفی است آیا ساختن مسکن برای ملت ستمدیده ی کردستان، که با اهدای خون شهدای خود آسایش امروز را برای خود ومسوولین به ارمغان آورده اند ،سزاوارتر نخواهند بود از فلسطینی هایی که کرد ها هیچ نقشی در آواره شدن آن ها ندارند؟

    اعراب و ازجمله فلسطینی ها در هنگامی که کوردها در حلبچه شیمیایی می شدندو در مناطق مختلف گرمیان و بارزان انفال می شدندتقریباً هیچ گاه برای حمایتشان کاری نکردند،حتی گاهی انجام دهنده ی این کار ها را قهرمان نامیدند. در حالی کورد ها از زمان صلاح الدین ایوبی برای احقاق حقوق آنان،با تمام مشکلات و مصایبی که خود داشته اند، از هیچ کوششی ابا نداشته اند وبه هر شیوه ی ممکن مانند راهپیمایی،نوشتن مقاله،شعرو داستان و غیره حمایت خود را از مردم فلسطین اعلام نموده اند...

    این جمع چند هزار نفره که ممکن است درآینده بر تعدادشان نیز افزوده گردد، دارای فرهنگ ها و خرده فرهنگ های متفاوتی با جامعه ی نسبتاً سنتی کردستان هستند،هرچند لزوماً تمام آن ها منفی نمی باشند، ممکن است در آینده باعث پدید آمدن مسایلی شود که حتی نطفه ی بحران هایی در کردستان بسته شود که نتیجه اش متصـّور نباشد.

    جا دارد مسوولان کوردستان با کارشناسی کردن بیشتر این قضیه اجازه ندهند در آینده مردم کورد،که همیشه در بحران زیسته اند، دوباره دچار چالشی شوند، که نتیجه ی آن غیر قابل پیش بینی باشد.

۲۵/۴/ ۸۸  

س.ح.ح  

فتو بلاگ جدید زریبار نیت

              فتو بلاگ زریبار نیت

در عرف کشورها نام هر مکانی را از زبان  مردم آن منطقه می پرسند و به صورت سلیقه ای  عمل نمی کنند اگر این گونه بود هر کشوری دهها وشاید بیشتر اسم پیدا می کرد؛در حالی که می دانیم چنین نیست.

دریاچه ی زریبار هر چند در نظر بعضی ها کوچک هم باشد اما برای مردم منطقه خیلی بیشتر از یک دریاچه ی معمولی است تا جایی که در اشعار شاعران، افسانه ها ولالایی های مادران نیز نمود پیدا کرده است شگفت انگیزاست که عده ای  برای تغییر نام خلیج فارس(فارغ از قضاوت در باره ی آن) این گونه به تکاپو افتاده اند اما تغییر نام زریبار برایشان آن اندازه امری بی اهمیت است که خیلی ساده از کنار آن رد می شوند ...

این مساله هنگامی بیشتر نگران کننده است که ما مردم مریوان نیز در هنگام نام گزاری هتل ها،مغازه ها، شرکت ها،تیم های ورزشی و... از نام مجعول "زریوار" استفاده کنیم که همانا ستمی نابخشودنی بر آیندگان خواهد بود ...

تا چه اندازه ملتی قدر شناس هستیم؟

آیا فقط دیدن سیاهی کمکی به بهبود کارهایمان خواهد کرد؟

آیا سپاس و تشکر ما باعث غروردیگران و از دست دادن همان میزان موجود کارها خواهد بود ؟

آیا به صرف این که کسی کاری را انجام می دهد که قانون و عرف برایش معین نموده نباید سپاس گزار بود؟

بیایید قدرشناس باشیم و قدر خادمین را بدانیم ..

می گویند: شکر ....

پس... خسته نباشید ای کسانی که منافع جمع را بر منافع شخصی وآنی خود ترجیح می دهید

مطمین باشید حافظه ی تاریخ بس قوی است ...

 ..و البته گاه هم می تواند بی رحم هم باشد..

چند سال قبل در راه سفر به شمال کشور در مسیر خود به  استان اردبیل رسیدیم یکی از دوستان در مورد آب گرم های این منطقه اطلاعات جسته گریخته و مختصری داشت، پیشنهاد کرد در این مورد در چند نقطه از اهالی سوال کنیم؛ قبول کردیم پس از جستجو به نام سرعین رسیدیم و این که مناسب ترین گزینه است...

خلاصه حوالی نصف شب به سرعین رسیدیم ..تقریباً روستایی متوسط یا حداکثر شهرکی معمولی بود.. که در آن مجموعه ی آب درمانی جدیدالتأسیسی با امکاناتی مناسب ساخته بودند؛ اماسطح شهر! به دور از امکانات یک شهر توریستی با خیابان ها و کوچه ها و خانه هایی ساده و بسیار معمولی.. البته با مسافران و گردشگران نسبتاً زیاد و کمبود مراکز مناسب اقامتی، هتل و...

مریوان آن روز هم بدون امکانات رفاهی شهری با گردش گران متوسط و ناراضی از نبود هتل و مراکز اقامتی مناسب که اکثراً برای اقامت دچار مشل می شدند...

پس از چند سال دوباره سعادت دیدار از سرعین را یافتیم در بدو ورود با شگفتی به تغییرات روی داده در شهر نگاه می کردیم و در دل آن روز را با اولین دیدارمان مقایسه می کردیم شهری زیبا با هتل های پر شمار و ساختمان هایی زیبا خیابان هایی که از نظافت آن می شد توریستی بودنش را حدس زد با مسافرانی بسیار زیاد و اکثراً راضی از امکانات موجود..

پس از بازگشت به مریوان؛ وضعیت موجود آن را با چند سال پیش مقایسه کردیم تغییرات چشمگیر نبود واقعیّت را بگویم به جز ساختن آن یکی دو هتل و افزایش جمعیت تغییر چندانی نکرده بود تعداد گردشگران اگر کاهش نیافته باشد،افزایش قابل ملاحظه ای  هم نداشته.. از سر و سیمای شهر و نظافت سطح شهر هم  گمان نمی کنیم بتوان به توریستی بودنش پی برد...

تغییرات برق آسای سرعین در این زمان اندک و عدم تغییر مــــــــــــریوان سوالات زیادی در فکرمان ایجاد کرده بود...  

شجاعت خود را برای دفاع از مظلومان به کار ببر،نه بر ضد آن ها

"مهاتما گاندی"

قاله مه ره

ایدز

 

 

روبان قرمز ، نماد بین المللی آگاهی و توجه به ایدز است.^[۱]

ایدز (به انگلیسی: ^[۲]AIDS یا Acquired immune deficiency syndrome) به معنی نشانه های نقص ایمنی اکتسابی می‌باشد ،یک بیماری پیشرونده علاج نشدنی ^[۳] و قابل پیشگیری^[۴][۵] است ،این بیماری حاصل تکثیر ویروسی به نام اچ آی وی (Human Immunodeficiency Virus) در بدن میزبان است ^[۶] که باعث تخریب جدی دستگاه ایمنی بدن (معروف به نقص ایمنی یا کمبود ایمنی) انسان می‌گردد که خود زمینه‌ساز بروز عفونت‌های موسوم به فرصت طلب است که یک بدن سالم عموما قادر به مبارزه با آنهاست و در نهایت پیشرفت همین عفونت‌ها منجر به مرگ بیمار می‌گردد به طوری که بیماری سل عامل اصلی مرگ و میر در میان مبتلایان به ایدز در سراسر جهان است.^[۷]

در سال ۱۹۸۱ هشت مورد وخیم از ابتلا به بیماری کاپوسی سارکوما، یکی از انواع خوش خیم‌تر سرطان که معمولا در میان افراد سالمند شایع است، در میان مردان همجنسگرای نیویورک گزارش شد.تقریباً همزمان با این موارد ، شمار مبتلایان به یک عفونت ریوی نادر در کالیفرنیا و نیویورک بالا رفت.با این که در آن زمان عامل شیوع ناگهانی این دو بیماری مشخص نشده بود ، اما معمولا از این دو واقعه پزشکی به عنوان آغاز ایدز یاد می‌کنند.در طی یک سال این بیماری بدون نام، گسترش زیادی داشت تا سرانجام در ۱۹۸۲ آن را ایدز نامیدند. ^[۴]

از سال ۱۹۸۸ به منظور افزایش بودجه‌ها و همچنین برای بهبود آگاهی، آموزش و مبارزه با تبعیض‌ها اول دسامبر هرسال (برابر ۱۰ آذر) به عنوان روز جهانی ایدز معین شده‌است ،هر ساله برای این روز شعاری نیز در نظر گرفته می‌شود.^[۱] ایدز معضلی پزشکی-بهداشتی است که ابعاد اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی آن بسیار گسترده‌ است.^[۵] در سال ۱۹۹۶‌، سازمان ملل متحد ایدز را نه تنها به عنوان یک مشکل سلامتی مورد توجه قرار داد بلکه آن را یک مسئله بر سر راه پیشرفت بشری برشمرد.^[۸]بیش از ۹۰ درصد موارد آلودگی مربوط به کشورهای جهان سوم و در حال توسعه‌ است .ایدز در حال حاضر چهارمین علت مرگ و میر بشر می‌باشد که پیش بینی می‌شود تا سال ۲۰۱۰ مقام اول را از آن خود نماید.^[۳]

 روز جهانی ایدز

از سال ۱۹۸۸ به منظور افزایش بودجه‌ها و همچنین افزایش آگاهی، آموزش و مبارزه با تبعیض‌ها روز اول دسامبر هر سال به عنوان روز جهانی ایدز نامگذاری شد و هر ساله برای این روز، شعار خاصی نیز در نظر گرفته می‌شود ،هدف عمده از این کار این است که به عموم مردم یادآوری شود که HIV از بین نرفته‌است و هنوز کارهای زیادی است که باید انجام شود.^[۱]

در روز جهانی ایدز مردم لباسهایی مزین به روبان قرمز را بر تن می‌کنند تا توجه و مراقبت در برابر HIV و ایدز را متذکر شده و به دیگران یادآور شوند که به تعهد و پایبندی و حمایت آنها مورد نیاز است.^[۱]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

..به امید روزی که دیگر هیچ درختی طعمه ی حریق نگردد

     آیا چنین روزی خواهد آمد؟ آیا فرهنگ ما به آن نقطه خواهد رسید، که نابودی هر درخت تیشه ای است به ریشه ی جامعه ی بشری؟

نمی دانم آیا چنین روزی خواهد آمد، یا نه.. آیا عمر ما کفاف خواهد داد؟    

  بدون شک روزی این را درک خواهیم کرد؛چه خوب بود این مسأله قبل از آن باشد که کار از گذشته و دیگر راه بازگشتی باقی نمانده باشد..

  آتش سوزی در جنگل ها را جّدی بگیریم .. ریه های زمین در حال نابودی است..

  فرشتگان نگهبان درختان را آزار ندهیم؛ زندگی حیات وحش را نابود نکنیم..  بازسازی این  اکوسیستم سال ها وقت نیاز دارد؛شاید هر گز مثل روز اول احیا نشوند.

  نفرین آیندگان را به جان نخریم؛بیابان زایی ساده است بیایید بیابان زدایی کنیم..

دستی چرکین و سیاه

دلی تاریک وبی احساس

پاهایی زندانی در دهان کفش هایی سیاه..

باز

 نعره

فریاد

آه!

دود

 آتش..

کباب شدن جوجه کلاغی کوچک و سیاه!

قهقه های مستانه...

کوه هایی عریان

بچه لاک پشتی تنها...

با وجود بارش باران و هوای شش درجه زیر صفر منطقه:

آتش جان سوز

باز قربانی می گیرد

در آخرین دقایق شب پنج شنبه 23آبان ماه خبرنگارحوادث سایت خبرنگار مریوان به نقل از مسافران جاده سنندج مریوان از آتش سوزی گسترده ای در جنگل های کوهستانی " نیاوا" خبر داد.

سمیه رحمانی با مخابره این خبر از طریق پیام کوتاه، اعلام کرد: " حجم آتش به گونه ای است که پیش بینی می شود جنگل های کوسالان را هم قربانی کند" .
تا آخرین لحظه درج این خبر، پیش روی سریع این آتش سوزی مهیب هم چنان ادامه دارد.
پنج شنبه 24-8-1386 ساعت ‏00:44:23انتهای خبر--خبرنگارمریوان/mariwanR.com

نقل خبر از: مریوان گالری

         زریبار مریوان روستای کانی سانان

  این موفقیت را به قهرمانان مریوانی تبریک می گوییم.

                                          زریبار نیت

رزمی کاران باز هم افتخار آفریدند

مقام سوم قهرمانی کیک بوکسینگ نوجوانان کشور برای مریوان ثبت شد

منبع خبر