چند سال قبل در راه سفر به شمال کشور در مسیر خود به  استان اردبیل رسیدیم یکی از دوستان در مورد آب گرم های این منطقه اطلاعات جسته گریخته و مختصری داشت، پیشنهاد کرد در این مورد در چند نقطه از اهالی سوال کنیم؛ قبول کردیم پس از جستجو به نام سرعین رسیدیم و این که مناسب ترین گزینه است...

خلاصه حوالی نصف شب به سرعین رسیدیم ..تقریباً روستایی متوسط یا حداکثر شهرکی معمولی بود.. که در آن مجموعه ی آب درمانی جدیدالتأسیسی با امکاناتی مناسب ساخته بودند؛ اماسطح شهر! به دور از امکانات یک شهر توریستی با خیابان ها و کوچه ها و خانه هایی ساده و بسیار معمولی.. البته با مسافران و گردشگران نسبتاً زیاد و کمبود مراکز مناسب اقامتی، هتل و...

مریوان آن روز هم بدون امکانات رفاهی شهری با گردش گران متوسط و ناراضی از نبود هتل و مراکز اقامتی مناسب که اکثراً برای اقامت دچار مشل می شدند...

پس از چند سال دوباره سعادت دیدار از سرعین را یافتیم در بدو ورود با شگفتی به تغییرات روی داده در شهر نگاه می کردیم و در دل آن روز را با اولین دیدارمان مقایسه می کردیم شهری زیبا با هتل های پر شمار و ساختمان هایی زیبا خیابان هایی که از نظافت آن می شد توریستی بودنش را حدس زد با مسافرانی بسیار زیاد و اکثراً راضی از امکانات موجود..

پس از بازگشت به مریوان؛ وضعیت موجود آن را با چند سال پیش مقایسه کردیم تغییرات چشمگیر نبود واقعیّت را بگویم به جز ساختن آن یکی دو هتل و افزایش جمعیت تغییر چندانی نکرده بود تعداد گردشگران اگر کاهش نیافته باشد،افزایش قابل ملاحظه ای  هم نداشته.. از سر و سیمای شهر و نظافت سطح شهر هم  گمان نمی کنیم بتوان به توریستی بودنش پی برد...

تغییرات برق آسای سرعین در این زمان اندک و عدم تغییر مــــــــــــریوان سوالات زیادی در فکرمان ایجاد کرده بود...  

به نقل از کوردستان نیت