تا چه اندازه ملتی قدر شناس هستیم؟

آیا فقط دیدن سیاهی کمکی به بهبود کارهایمان خواهد کرد؟

آیا سپاس و تشکر ما باعث غروردیگران و از دست دادن همان میزان موجود کارها خواهد بود ؟

آیا به صرف این که کسی کاری را انجام می دهد که قانون و عرف برایش معین نموده نباید سپاس گزار بود؟

بیایید قدرشناس باشیم و قدر خادمین را بدانیم ..

می گویند: شکر ....

پس... خسته نباشید ای کسانی که منافع جمع را بر منافع شخصی وآنی خود ترجیح می دهید

مطمین باشید حافظه ی تاریخ بس قوی است ...

 ..و البته گاه هم می تواند بی رحم هم باشد..